الهی مامانی فدات بشه...

الهی فدات بشم که روز به روز عاقل تر و با هوش تر می شی...

خیلی به کارها و حرکات بزرگترهای اطرافت دقت می کنی و خیلی سریع تقلید می کنی و به ویژه خیلی کارها و حتی نحوه حرف زدن من و بابا رو با دقت توجه می کنی و مثل اون رو تکرار می کنی...

یکی از این موارد مربوط می شه به عکس پایین...

بله عزیزم، اون لباس کوچولو برای شماست که کنار لباس های بابا محمد آویزان شده.

مواقعی که بابایی از بیرون میاد، لباس هاش رو در میاره و روی جا لباسی آویزان می کنه و ایامی که سارینا جونم هم از بیرون میاد به محض دیدن کار بابایی، اون هم اشاره به جالباسی می کنه که می خواد او هم لباسش رو اون جا آویزان کنه...

تو عکس بالا هم شما اشاره به جالباسی کردی و بابایی هم شما رو بلند کرد و خانوم خانوما خودش لباسش رو روی جالباسی آویزون کرد...

الهی قربونت بشم که بعد از این جور کارها یک لبخند به همراه غرور خاصی روی لبهات نقش می بنده و خیلی خوشحالی که مثلا کار بابایی رو انجام داده ای و لباس هات رو مثل بابا محمد آویزون کرده ای...

و مثلا این روزها خیلی علاقه داری با قاشق بزرگ ( نه قاشق کوچک) مثل ماها غذا بخوری یا حتی مثل بابا محمد بایستی و مسواک بزنی و یا خیلی از کارهای دیگه....

خدا رو شکر می کنم که چنین دختر با شعوری رو به ما بخشیده... و ازش ممنونم به خاطر لطف های زیادی که به زندگی مون داشته.

عزیزم، عسلم، دختر نازم ...مثل همیشه... خیییییییییلی دوستت دارم.